Elk nadeel heeft zijn voordeel

Zoals je weet is mijn moedertaal Nederlands en niet Engels. En toch werk ik veel in die taal.
Laatste kreeg ik hier een vraag over. De vraag luidde: ‘Hoe doe je dat. Werkt dat niet in jouw nadeel.’

Ik zal je vertellen, nee. Juist niet. Natuurlijk weet ik wel dat mijn Engels niet perfect is maar ik kan me daar niet door laten weerhouden. Waarom zou ik. ‘En trouwens’, legde ik uit, ‘het is juist een van mijn sterkste kanten als Coach/Counsellor en Trainer,’

‘Natuurlijk begrijp ik dat het spreken van eenzelfde (moeder)taal makkelijker lijkt. Maar het is ook een valkuil. ‘

Of in ieder geval, kan het een valkuil zijn. In alle communicatie en zeker als Coach of Counsellor is het zaak dat je over hetzelfde spreekt als je gesprekspartner, in mijn geval de coachee. Om zeker te zijn dat je het over hetzelfde hebt, check je dit regelmatig.

Wanneer twee mensen dezelfde moedertaal spreken, nemen we eerder aan dat we het over hetzelfde hebben. Denken we aan een half woord genoeg te hebben. Wat vaak toch niet het geval blijkt te zijn. Met alle gevolgen van dien maar dat hoef ik jou niet uit te leggen.

In mijn werk, in Luxemburg, over de hele wereld via Skype en ook in Nederland kom ik ontzettend veel mensen  tegen voor wie Engels een 2e of misschien wel 3e taal is. We trekken allemaal dezelfde conclusie:

Het spreken van een 2e taal dwingt ons ongemerkt tot regelmatig checken van wat de ander zegt. Waardoor de communicatie helder blijft.’

Je begrijpt, ik heb  hier nog nooit een probleem mee gehad. Sterker nog, het heeft me vele malen gered.

Weet je al waar ik naar toe wil?  Voor mij geldt:
Het feit dat Engels mijn 2e taal is, is geen zwakte maar juist een kracht.

Hoe zit dat bij jou?
Welke ( zogenoemde) zwakte kun jij ombuigen naar of gebruiken als een van jouw sterkste punten? 

3 redenen waarom voornemens mislukken en 30 tips om toch resultaat te boeken

Hoe staat het met jouw voornemens van 2018?
De afgelopen maand heb ik hier opvallend vaak een gesprek over gehad.  Want hoe zorg je ervoor dat jouw voornemen niet in rook opgaat zoals vaak gebeurt? Hoe zorg je ervoor dat je resultaat boekt?

Waarom voornemens vaak mislukken
1. Het probleem is dat een voornemen vaak te vaag is. Voornemens over een ander zijn ook geen lang leven beschoren. Voornemens waarbij je een ander nodig hebt werken ook niet zo goed en van het een op andere moment iets laten (bijv. drinken) is een successcenario voor het in stand houden van de betreffende gewoonte.

2. Het lastige is dat we heel veel op de automatische piloot doen. Een vriendin (en collega) omschreef het ooit als een groef in de langspeelplaat. Hoe dieper de groef, des te lastiger is het om eruit te komen. De groef zal ingevuld moeten worden. Een nieuwe ingesleten. En dat kost een goede voorbereiding, moeite en tijd.

3. Daarnaast wordt vaak vergeten dat, als je iets bereiken wilt, enige voorbereiding aan af hoort te gaan. Hoe handig is het als je weet waar je aan begint en weet hoe je daar moet komen waar je zijn wilt. En of dat echt bij je past. Nu. Op dit moment. Want wil je bijvoorbeeld echt de komende maanden 5 keer per week in de sportschool staan?

Nu je weet waarom een voornemen vaak niet werkt heb ik, om je te helpen toch resultaat te boeken uit je voornemen, alle tips die de afgelopen maand voorbij zijn gekomen voor je verzameld. Het zijn er 30 geworden. Veel ja, ik weet het. En niet allemaal op jou van toepassing. Dat weet ik ook. Ik raad je dan ook aan alleen die tips toe te passen die bij jou en jouw doel passen.

30 tips om resultaat te boeken

    1. Wat wil je wel
      Heel veel zaken worden omschreven als wat je niet wilt. Draai het eens om, wat wil je wel? Je zult zien dat dit al een veel positiever voornemen formuleert. Dit geeft een hele andere invalshoek en geeft je al een veel positiever gevoel.
    1. Maak van je voornemen een doel
      Zoals gezegd een voornemen is te vaag. Vaak een wens. Zorg dat dit niet bij een wens blijft. Maak van een voornemen een concreet doel.  Een positief omschreven doel. En omschrijf deze alsof het al gehaald is.
  1. Kies 1 doel voor de komende tijd
    We zijn geneigd om allerlei zaken tegelijkertijd aan te willen pakken. Concentreer je op 1 doel. Zodat je je hierop kunt focussen en niet afgeleid wordt door andere (bij)zaken.
  1. Formuleer SMART
    Een vaag doel is net zo haalbaar als een voornemen. Neem tijd voor de formulering. Formuleer alsof je het doel al behaald hebt en kijk of het aan de volgende voorwaarden voldoet: Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdsgebonden.
  1. Durf groot te dromen
    Achter de SMART-formulering kun je I zetten van Inspirerend. Hoe groot is je verlangen? Hoe graag wil je dit echt?  Genoeg om je hier ten volle voor in te zetten?
  1. Bepaal je einddoel
    Begin met het eindresultaat voor ogen. Weet wat het je oplevert en hoe je je voelt als je je resultaat haalt. Maak het eindresultaat zo concreet mogelijk en, waar mogelijk, visueel zodat je er werkelijk naar kunt kijken.
  1. Durf te kiezen
    Ja er zijn veel zaken waar je uit kunt kiezen. En het is heel verleidelijk opties open te laten. Helaas gaat dit ten koste van je focus. Kies, focus.  Weet dat je, als het je niet bevalt, je altijd nog een andere keuze kunt maken. Zoals ze zeggen: soms moet je verdwalen om de juiste weg te vinden.
  1. Doe!
    Ga aan de slag. Is je plan nog niet af? Nou en. Doe iets. Elke dag. Alleen actie brengt je dichter bij je einddoel. Is uitstelgedrag een goede bekende van je? Maak elke avond een to-do lijstje van 3 actiepunten voor de volgende dag en hou je daaraan.
  1. Heb vertrouwen
    Heb je iets gekozen wat bij je past? iets wat je echt wilt?  Weet dat alles wat je echt wilt, mogelijk is.  Geloof in jezelf, je kunt meer dan je denkt. Er is meer mogelijk dan je denkt. Er zijn meerdere wegen dan je denkt.
  1. Breek doel in subdoelen
    Een doel op zich is leuk maar vaak nog onoverzichtelijk.  Zeker als je droom groot is. Om het overzichtelijk te maken breek deze in kleinere subdoelen.
  1. Breek subdoelen in kleine acties
    Een doel bereiken is als een trap oplopen, je zult alle treden moeten nemen om boven te komen. Om die treden makkelijker te lopen breek je al die subdoelen in kleinere doelen en acties. Zo klein mogelijk. Zo klein dat de te nemen stap geen moeite meer is voor jou.
  1. Besef dat 1 actie uit meer handelingen bestaat dan je denkt
    Als je jouw acties opdeelt in nog kleinere acties bedenk dan dat deze vaak meer kleinere acties en dus meer tijd behelzen dan je eerste instantie denkt. Ter illustratie: je wilt informatie vergaren. Klinkt makkelijk en snel. Even de telefoon pakken is zo gedaan toch? Als je deze actie opdeelt kom je tot: bepalen welke informatie je wilt hebben, uitzoeken wie je daarvoor moet bellen, telefoonnummer opzoeken en als laatste de telefoon pakken om daadwerkelijk te bellen.
  1. Mag het ietsjes minder?
    Wees niet te rigoureus. Van veel naar niets werkt vaak tegen. Maak tussenstappen, elke keer ietsjes minder werkt vaak beter.
  1. Wat moet je voortaan doen? wat zal je voortaan laten?
    Iets nieuws beginnen vraagt dat je nieuwe dingen doet. Maar vaak ook dat je vaak voortaan wat achterwege laat. Altijd goed om te weten wat dat dan is. Wat is dit voor jou? En hoe ga je dat doen? Of laten?
  1. Sabotage vraag
    Goed om te weten is, wat zal maken dat je de nodige acties NIET onderneemt? Weet je het antwoord op deze vraag dan heb je de helft al gewonnen. Hoe ga je deze tackelen? Ben je echt bereid om voor jou doel iets op te geven?
  1. Besef dat het tijd kost
    Hou de moed erin als het je te lang duurt. Hou het eindresultaat goed voor ogen. Alles kost tijd. Dat geeft niets. Het gaat erom DAT je het doet, niet hoe lang je erover doet. Er is een mooi gezegde die ik hier met je deel: ‘Isn’t it funny how day by day nothing changes, but when you look back everything is different?’
  1. Van uitstel komt afstel
    Pas op voor de waan van de dag. Stel niet uit tot morgen, wat je vandaag kunt doen. Hoe klein ook.
  1. Knoop in je zakdoek
    Sommige zaken vergeten we snel. Maak voor je zelf een reminder die je helpt. De een maakt inderdaad een knoop in de zakdoek, een ander heeft een steentje in de zak, een briefje in de portemonnee of een foto van het uiteindelijke resultaat op de spiegel hangen. Wat het beste voor jou werkt.
  1. Commitment
    Zorg voor commitment aan je doel. Zoals Kenneth Blanchard zegt: There is a difference between interest and commitment. When you are interested in doing something, you do it only when it is convenient. When you are committed to something, you accept no excuses; only results
  1. Kleine veranderingen zijn groots in resultaten
    Heb je maar een hele kleine stap gezet? Gefeliciteerd. Je hebt actie ondernomen, een stap gezet. Daar gaat het om en vergeet niet dat kleine acties hele grote resultaten tot gevolg kunnen hebben.
  1. Stap voor stap- Stop nooit
    Geef nooit op. Als je pauze wilt, prima. Mijn advies is wel, blijf lopen. Al is het met een mini stap. Rust roest.
  1. Vier de successen
    Niets zo motiverend dan beseffen wat je al gedaan hebt. Welke acties klaar zijn. Vier alles! Beloon jezelf. Elke keer weer. 
  1. Hou de resultaten bij
    Ben je al enige tijd onderweg?  Ga die weg eens na. Waar ben je begonnen? Waar ga je naar toe? Waar sta je nu op die weg? Wat heb je al bereikt? hoe ben je tot hier gekomen? Hoever moet je nog? Hoe ga je daar komen?  Wat is dan de volgende stap die je nu gaat zetten?
  1. Wees lief voor jezelf.
    Soms lukt ‘het’ eenvoudigweg even niet. Nou dan niet. Is prima. Morgen weer een dag. Wat zou je dan anders kunnen doen? Wees lief voor jezelf en kijk naar wat je wel al gedaan hebt. Of wat wel al gelukt is.
  1. Denk in overvloed
    Het maakt een verschil of je in schaarste denkt of vanuit overvloed. Denk je vanuit schaarste dan wil je JUIST dat ene stuk chocolade. Denk je in overvloed dan weet je dat er altijd nog wel chocolade zal zijn en er dus altijd een volgende gelegenheid zal komen. Deze gedachte maakt dat je het kunt weerstaan.
  1. Een ja tegen een ander….
    Heb je een volle agenda? Veel verplichtingen? Geen tijd om aan je eigen doelen te werken? Zeg eens “nee”. Bedenk dat een ja tegen een ander, een nee tegen jezelf is.
  1. Maak tijd vrij.
    Actie ondernemen, zaken verwerken neemt tijd in beslag. Weet dat. Als je vandaag geen tijd hebt, heb je dat morgen en overmorgen ook niet. Volgende week ook niet trouwens. Geloof me. Maak tijd voor jezelf vrij om te doen wat je wilt doen. Blok de afspraak met jezelf in je agenda. En ga hier net zo mee om als dat je een afspraak met je beste vriend hebt.
  1. Relativeer
    Vind je een actie eng? Zie je ertegenop? Leg hem eens tegen je uiteindelijke (grote) doel aan. Waarschijnlijk is de te nemen stap dan ‘peanuts’ vergeleken met waar je naar toe gaat.
  1. Back up
    Zorg voor een back up. Omring je met mensen die je steunen. Of zoek een goeie coach die bij je past. Dit maakt dat je er niet alleen voor staat. Waarom alleen als je het samen kunt doen, toch?

En ‘last but not least’:

  1. Doe mee met het Kick Your Goal programma
    Binnenkort ( 5 maart 2018) wordt het  (GRATIS) ‘Kick Your Goal’ programma via de besloten facebook groep voor vrouwelijke professionals herhaald. De bedoeling is dat je hiermee in belachelijke kleine stappen je doel behaalt. Hoe groot dit doel ook is.

Om deze ‘belachelijke kleine stapjes’ te maken is voorwerk nodig. Hier krijg je hulp bij, ook weer in kleine stappen zodat het voor iedereen te doen is.

6 Weken lang  krijg je elke werkdag 1 kleine vraag of 1 tip waarmee je voor jezelf en jouw eigen doel aan het werk kunt. Na deze weken heb je de eerste stappen gezet en weet je precies wat je verder te doen staat. De BONUS is dat je voor de rest van je leven geleerd hebt hoe je voortaan je doelen plant en haalt. Wil je meedoen? Als jij je nu aanmeldt ben je er zeker nog bij.

Mocht je er ondanks al deze tips en het Kick Your Goal programma niet uitkomen dan ben ik je ook graag persoonlijk tot dienst. Ik werk graag met personen die graag aan de slag gaan voor zichzelf.  Boek hier jouw gratis 30 minuten boost. 

Op jouw SUCCES!

 

Work hard, Play hard ( 6 Tips)

Ken je die vriend van mij nog?
Van dat briefje van 50? Hij had zijn grote droom gevolgd: een café op het plein bij hem in de buurt.

Twee jaar later kom ik weer in gesprek met Simon. Zie zijn lege terras. Een enkeling aan de bar. Wat is er gebeurd? Simon weet het niet. Vanaf het moment dat zijn café geopend was heeft hij hard gewerkt om het tot een succes te maken.

Dag en nacht heeft hij gewerkt. De eerste zomer was super! Zijn terras zat altijd vol en men kwam graag bij hem langs om een koffie te drinken, een drankje te doen en een praatje te maken. In de maanden daarna zette zich dat voort. Hij had een omzet waar hij eerder niet eens over durfde te dromen.

Vanaf vorige zomer zakte alles in. Het terras blijft nagenoeg leeg. Zelfs de stamgasten komen nog maar sporadisch. Zijn omzet daalt snel en als het zo doorgaat zal Simon binnenkort genoodzaakt zijn te stoppen. Poef, weg droom!

Simon zucht eens diep als hij me zijn verhaal doet.
Hoe graag ook hij het tij wil keren, het lukt hem niet. Alles heeft hij al geprobeerd. Spaar acties.  Langer open. Korter open. Andere keuken. Andere muziek. Bruiloften en partijen. Zelfs karaoke avonden, iets waar hij helemaal niet van houdt.

Hij geeft aan dat hij wil onderzoeken wat hij kan doen om de situatie te verbeteren.
Hij is bekend met organisatie opstellingen en geeft aan dat hij graag op deze manier te werk zou willen gaan. Dat kan en ik nodig hem uit op de volgende bijeenkomst waarin hij zijn vraag kan onderzoeken.

De avond zelf komen we bijeen met een groep van 10 personen. Uit deze groep kiest Simon als eerste representanten voor zijn bedrijf, de klanten en hem zelf. Deze zet hij een voor een neer in de ruimte waar we zijn. Als alle drie de personen staan komt hij bij mij staan. Zo krijgt Simon de gelegenheid om van op een afstandje naar de situatie te kijken. Ik nodig hem uit om er eens om heen te lopen, om het van verschillende kanten te bekijken. Wat ziet hij?

Wat Simon ziet:
‘De klant’ staat wat vertwijfeld aan de zijlijn en doet een stap achteruit. ‘Hijzelf’ staat er uitgeblust bij en heeft zijn blik strak op het bedrijf gericht. ‘Het bedrijf’ wankelt en voelt zich ongemakkelijk bij het staren van ‘Simon’. ‘De klant’ merkt op dat ze niet goed weet wat ze met ‘Simon’ moet: ‘Vroeger maakte je nog wel een praatje, nu heb je alleen nog maar haast. Je hebt geen oog voor mij. Ik voel me niet gezien. Je hebt geen tijd meer voor mij’ vervolgt ze.

Om dit zo te zien en te horen is een hard gelag voor hem maar hij erkent dat dit de situatie is. Sinds hij de deuren geopend heeft, heeft hij geploeterd. Hij erkent dat hij steeds vermoeider werd. Uit angst dat het succes hem zou ontglippen  ging hij nog harder werken om het succes voort te laten bestaan. Dat dit het tegendeel bewerkstelligd heeft hoef je Simon niet te vertellen.

Simon beseft dat hij zijn klant hierdoor letterlijk de rug heeft toegekeerd. De cijfers beheersten zijn gedachten.

De sleutel tot succes:
Als we verder gaan en een representant voor ‘de sleutel tot succes’ inbrengen blijkt dat vrije tijd te zijn. Echte vrije tijd. Om te slapen. Te lummelen. ‘Te spelen’ zoals de desbetreffende representant zei. Goed voor zichzelf te zorgen. Zodat Simon weer ontspant.  Zodat zijn plezier en creativiteit, de gezelligheid weer de kans hebben om terug te keren.

Het inbrengen van ‘vrije tijd’ maakt dat ‘Simon’ in staat is zich om te draaien en weer aandacht te hebben voor zijn klanten. Aandacht voor dat deel wat hij het leukste vind en zo goed in is. De representant voor ‘het bedrijf’ bloeit op, blij dat hij weer wat lucht krijgt. De klanten doen een stap naar voren, blij dat Simon er weer is.

Als Simon dit ziet staan de tranen hem in de ogen. Hij beseft dat hard werken leuk is, maar dat er ook ontspanning tegenover moet staan. Dat er balans moet zijn tussen  inspanning en ontspanning. Hoe harder hij werkt, des te harder hij zal mogen ontspannen.

En dat mogen, zichzelf toestaan om ook eens vrije tijd te hebben. Zijn aandacht los te hebben van zijn zaak, was hij even vergeten.

Aan het einde van de opstelling neemt Simon zelf de plaats in van ‘zijn’ representant en ervaart wat dat inzicht met hem zal doen. Hij merkt ook dat ook hij een enorme boost hiervan krijgt. Blij kijkt hij rond enter plekke neemt hij voor om zich toe te staan om te ontspannen. Om dit echt te kunnen bewerkstelligen blijkt dat hij er goed aan doet om het cijfergedeelte meer uit te besteden.

Daarnaast heeft hij voor zichzelf een aantal voornemens opgesteld om zijn hoofd fris, zijn lijf gezond en energie op peil te houden:

  • Goed en gezond eten.
  • Blijf bewegen, ga sporten.
  • Rommel af en toe gewoon wat aan.
  • Blijf sociaal.
  • Geniet van de kleine dingen.
  • Doe iets wat je echt heel leuk vindt.

 Welke tip heb jij nog voor hem?

Heimwee is geen discussiepunt

De grote wens
‘Weet je, heimwee is geen discussiepunt.’ Ik schrok er zelf van maar het was al gezegd. En ik voelde dat het waar was. En is. Het is zoals het is, ik heb heimwee en niet zo’n beetje ook.

‘Dan gaan we toch terug’, was het antwoord. Echt? Mijn hart sloeg een slag over bij die woorden. Zou het kunnen? Mijn man en ik keken elkaar aan. Hoe, wat, waar en wanneer wisten we nog niet maar de beslissing was genomen: we gaan terug naar Luxemburg, waar we het zo goed naar ons zin hebben gehad.

Heimwee doet pijn. Lichamelijk, als gevoel van onverklaarbaar verdriet. Eerlijk gezegd wist ik niet wat het was totdat het geniepig om de hoek kwam kijken. In het begin is ‘t heel klein en wordt het nog regelmatig overstemd door de alledaagse dingen, maar als de tijd verstrijkt laat het zijn stem steeds vaker en luider horen. Tot het niet meer te ontkennen valt en je er iets mee moet. Dus dat gaan we doen.

 

Pak de regie
Zoals je weet ben ik ervan overtuigd dat je de regie hebt over je eigen leven en moedig ik jou aan jouw hart te volgen. Doe wat je wilt doen! Zorg ervoor dat je geen spijt zal hebben van de dingen die je niet gedaan hebt. Laat je niet weerhouden door zaken als, kan niet, wat als, weet niet, ja maar etc.

En zoals ik vaker zeg, Je hoeft niet altijd direct te weten hoe je er komt. Dat wisten wij op het moment van deze beslissing ook niet. Maar wat we wel wisten was dat het een kwestie van tijd zou zijn. Dat de weg ernaar toe zichzelf aandient als je focust op dat wat je wilt.

 


Vier elke stap

En dat is nu ook gebeurd. We hebben een tijdspanne uitgezet en nu een jaar na de beslissing hebben we een goed plan om de terugkeer naar Luxemburg werkelijkheid te maken en de eerste stappen zijn gezet. En als cadeau valt ons vertrek deze zomer samen met een hoop aanmoediging en begrip. Dank daarvoor!

 

Geen afscheid
Natuurlijk gaan we door ons hart te volgen ook een heleboel missen. Maar gelukkig betekent ‘je hart volgen’ niet altijd dat je al het andere en iedereen los moet laten. Dit is dus geen afscheid. Zowel privé als in het werk blijven we verbonden met Nederland en ik hoop je dan ook nog heel vaak te zien.

Tot snel!

 

 

De blije leidinggevende ( tips om te delegeren)

Ken je Susan nog? De hoofdpersoon van de vorige blog?
Ze was te druk. Zo niet overbelast. Maar nadat ze leerde de taken van haar team aan het team over te laten kreeg ze meer ruimte en tijd voor haar eigenlijke functie. Als leidinggevende voelde ze zich steeds beter op haar plek en haar relatie met haar team verbeterde met de dag. Haar afdeling floreerde. Susan was blij maar toch was altijd weer die tijd. Waar altijd wel een tekort aan was.


Redenen om niet te delegeren

Tot nu stond het woord ‘delegeren’ niet in haar woordenboek. Haar overtuiging was dat ze het haar teamleden niet aan kon doen om een paar van haar taken ‘op hun bord te schuiven’. Ze hadden het immers al druk genoeg, weet je nog? Ze dacht tevens dat het haar te veel tijd zou kosten om telkens uit te leggen wat de bedoeling is. Dat het sneller gaat als ze ‘het’ zelf wel even doet. En daarbij, wat als de gedelegeerde taak niet naar haar maatstaven uitgevoerd wordt?

 

Redenen op wel te delegeren
Het vooruitzicht om meer tijd te hebben gaf uiteindelijk de doorslag. Ze wist welke kwaliteiten in haar team aanwezig was en wilde hier meer gebruik van maken. Een bijkomend voordeel zag ze in de mogelijkheid om tegelijkertijd haar medewerkers te stimuleren en te motiveren om te groeien. Als individu maar ook als team in zijn geheel.

 

Bepaal WAT je delegeert:
Als eerste maakte ze een lijst van haar taken waaruit de eerste selectie gemaakt werd:
– Welke taken moet ik echt zelf uitvoeren?
– Welke taken zijn geschikt om te delegeren, en tegen welk risico?
> Welke taken kan een ander beter dan ik?
>Welke taken kan een ander net zo goed als ik?
> Welke taken kan een ander leren?
– Welke taken leveren de meeste tijd op?

Deze antwoorden zette ze om in een matrix.
De groene vlakken bevatten taken die ze met een gerust hart uit zou kunnen besteden.

Bepaal  aan WIE  je delegeert:
Met behulp van de volgende  vragen ging ze deze overgebleven lijst af:
– Wie zou welke taak leuk vinden?
– Wie heeft er nog ruimte in zijn takenpakket of bij wie is er ruimte te creëren?
– Wie zou het meest geschikt zijn voor deze taak?
– Waarin zou die ene medewerker zich in moeten of willen ontwikkelen?
– Hoe zou ik daarin kunnen begeleiden?

 

Instructie en begeleiding
Omdat het voor Susan spannend was begon ze eerst de kleinste taken te delegeren. Hierdoor kon ze oefenen met het bespreken van de te delegeren taak. We bespraken hoe zij de betreffende taak het beste kon instrueren. Hoe ze haar verwachtingen kon uiten wat betreft resultaat, het waarom, hoe met wie en wanneer. Ze oefende zich in het loslaten van taken, de bijbehorende verantwoordelijkheden én bevoegdheden. Ze leerde om soepel op te volgen en bij te sturen indien dat nodig was.

Gaandeweg merkte ze dat er enthousiast gereageerd werd en de resultaten goed. Hierdoor kreeg ze het vertrouwen om steeds wat grotere taken uit handen te geven.

 

Resultaat
Van haar eerdere bezwaren is niet veel meer over. Ja natuurlijk kan het soms beter maar ze weet ook dat ‘goed’ goed genoeg is. Dat ze resultaten mag verwachten en geen perfectie. En ja natuurlijk kost het tijd, zeker als een taak gedelegeerd wordt aan een (nog) niet- bekwame medewerker. Dat vergt zeker in het begin wat meer sturing en coaching.

En misschien vind jij delegeren hierdoor helemaal niets voor jou. Dat is prima.

Maar Susan zweert er nu bij. Voor de medewerkers en haar is het een win-win situatie. Het kostte wat voorbereiding maar de medewerkers vinden het leuk om zich te ontwikkelen. De samenwerking verloopt als een geoliede machine. Het wederzijdse vertrouwen groeit met de dag en Susan heeft nu meer tijd. En daar was het om te doen.

  • Karen van Hout

 

 

Een kleine tip met groots effect

Je hebt de reclame vast weleens gezien. Die waarin de hoofdpersoon geen keuzes maakt. Het resultaat hiervan is dat anderen keuzes voor hem maken.  De man eindigt met een potsierlijk pak, een ‘prachtig’ kapsel, een huis waar ik in ieder geval niet voor zou kiezen en rijdt rond in een gek autootje.

Aan het einde van het verhaal maakt hij, na behoorlijk wat aanmoediging met veel moeite dan toch een keuze en krijgt hij eindelijk wat hij wilt. Hij blij, iedereen om hem heen blij. Een feestje!

Een geinig verhaal maar wel een met een kern van waarheid. Je kunt er op gokken natuurlijk maar als je de regie over je eigen leven in eigen hand wilt houden is het belangrijk om zelf beslissingen te nemen. Zodat je krijgt wat je hebben wilt. Het leven leidt zoals jij dat leiden wilt. Een team vormt zoals jij dat voor ogen hebt. De baan krijgt die jij wilt.

 

En tegelijkertijd is een beslissing maken misschien wel één van de moeilijkste dingen om te doen. Echter, blijven hinken op twee of misschien wel meer gedachten gaat je niet brengen waar je wilt zijn.

Omdat dit resulteert in versnipperde aandacht, komt er van al je verschillende gedachten iets van de grond. Obstakels en redenen waarom het moeilijk zal zijn, onmogelijk, te hoog gegrepen etc. hebben de overhand. Het enige wat je hiermee bereikt is de bevestiging dat het je toch niet lukt.

 

Om te krijgen wat je wilt zul je moeten beslissen wat je wilt. Met heel je wezen, met alles wat je hebt. Je zult zien: zodra je die keuze hebt gemaakt smelten alle redenen, waarom jij niet zou krijgen wat jij wilt, weg.

Heb je jouw besluit genomen dan is er sprake van focus, gerichte aandacht en acties. Je zult versteld staan van de hoeveelheid mogelijkheden die zich opeens aandienen. Altijd blijkt weer dat er meerdere wegen zijn die naar Rome leiden.

 

Durf dan ook te kiezen voor wat jij wilt. Mijn boodschap hierin is het volgende: Het is niet altijd nodig om te weten hoe je er komt. Als je de keuze maakt, wordt de weg vanzelf duidelijk.

Voel je ongeduld? Ja soms duurt het even, is het niet in 1 dag gedaan. Maar 1 ding is zeker, je komt er. Het is een kwestie van tijd.

  • Karen

 

Wil je het bijbehorende filmpje nog eens zien? Je vindt hem hier.

 

De belangrijkste stap is nummer 6

Maria was vastbesloten niet meer af te wachten en volgde het volgende 5 stappenplan om eindelijk haar lang gekoesterde droom te verwezenlijken;

  1. Als eerste maakte ze de keuze voor verandering en was bereid zich hiervoor in te zetten.
  2. Maria had een heel duidelijk beeld van het gewenste einddoel voor ogen.
  3. Het was haar duidelijk wat ze al aan eigenschappen, hulpmiddelen en tools in huis had.
  4. Ze wist precies wat ze nog nodig had om haar doel te bereiken en hoe deze te verkrijgen
  5. Een tot in de detail uitgedacht stappenplan lag klaar om te volgen.

Maria was klaar voor actie en stond te trappelen om te beginnen.

En toen gebeurde het. Of eigenlijk, er gebeurde niets.
Het zorgvuldig uitgewerkte stappenplan lag weken later nog precies daar waar Maria het gelaten had. In de la.

 

Stap 6:
Mopperend op zichzelf controleert ze het einddoel. Ja die is goed: Motiverend, niet gemakkelijk maar ook niet onmogelijk. Daarbij, ze heeft er echt wel zin in. Ze bekijkt het stappenplan om te zien of ze nog iets gemist had. Ziet er ook goed uit- niets meer aan doen.

Ze kijkt me aan, niet begrijpend waarom het niet lukt. Ik kijk naar haar en zeg: “Heb je stap 6 ook meegenomen in je voorbereiding?” ‘Stap 6?’, vraagt ze me verwonderd.

‘Ja’, zeg ik, ‘stap 6: Heb je jezelf al afgevraagd hoe jij jezelf saboteert?’

 

Hoe saboteer jij jezelf?
Vraag jezelf af wanneer je afhaakt. Hoe je ervoor zorgt dat jij je doel niet haalt. Wat maakt dat je op de handrem gaat staan.

Het is namelijk niet makkelijk om iets nieuws te doen, nee te zeggen terwijl je zo gewend bent ja te doen. Om veranderingen door te voeren. En dan nog blijvend ook.

Het kan zijn dat je diep in je hart enorm bang bent dat je dat krijgt waar je zo naar verlangt. Of dat de angst voor succes veel groter is dan de angst om te falen. Of ben je bang voor je eigen kracht en kunnen. Bang om je hoofd boven het maaiveld uit te steken. Bang voor reacties van buitenaf. Bang voor alle valkuilen en hobbels die je tegen komt. Bang voor het onbekende met alle (ook) onbekende gevolgen van dien.

En dus blijf je liever comfortabel bij het bekende, daar waar je bent en saboteer je onbewust het bereiken van je doelen. Maar, wat win je als je blijft zitten waar je zit?

 

‘Tackle’ de sabotage knop
Wil je echt je doel halen dan zul je deze realiteit onder ogen moeten zien. Wees eerlijk, ga op zoek naar jouw knop en accepteer jouw reden om de boel te saboteren zonder jezelf voor het hoofd te slaan. Accepteer je eigen verwachtingen, je ingesleten patronen, vooroordelen, valkuilen, angsten etc.
Het is OK. Het is er, en zo is het.

Zie het als je eerste hobbel te nemen. Weet dat een eenmaal (h)erkende obstakel meestal ook de oplossing in zich heeft. Heb je eerlijk antwoord gegeven op je sabotage vraag dan weet je nu ook wat je kunt doen deze om te buigen of zelfs te omzeilen. Ik help je er graag bij.

Tot slot heb ik een vraag aan jou: Hoe saboteer jij jezelf? Hoe ga jij hier mee om?

Je moet helemaal niets

Een blog in januari zou over goede voornemens moeten gaan.
Maar de titel van deze blog ‘Je moet helemaal niets’ geeft al aan dat ik van dit gebaande pad afwijk. Ik vind het een heerlijke titel want het ontdoet je van de ketens van het ‘moeten’. Het geeft je de vrijheid om te doen wat jij wilt!

Alhoewel het ‘moeten’ je soms een mooi excuus geeft om onder ander vervelende zaken uit te kunnen komen, knijpt het je ook af. Het gaat ten koste van je creativiteit. Het altijd maar ‘moeten’ geeft stress. Moeten is dwingend. Is een verplichting: Het moet, je hebt geen keuze.

Zo heb ik de afspraak met mezelf dat ik elke maand een blog schrijf. Als het uit mijn pen vloeit dan is er niets aan de hand. Als ik om wat voor reden dan ook wat minder inspiratie heb, kost het wat meer tijd.  Soms is het zelfs lastig. Dan komt het ‘moeten’ om de hoek kijken.


Van moeten naar willen
Maar moet ik wel? Heb ik die afspraak niet gemaakt omdat ik elke maand een blog wil schrijven? Waar het woordje ‘moeten’ dwingend en benauwend werkt, laat het woordje willen veel meer ruimte over. Ik mag opeens weer kiezen. En daar hou ik van.

Ik heb namelijk voor een maandelijkse blog gekozen omdat ik het leuk vind om ze te schrijven. Omdat ik jou graag in mijn kennis deel. En hoop dat jij wat aan de gegeven informatie hebt.


Je moet helemaal niets
Maar dan nog: De gedachte om een maand over te slaan komt toch bij me op. Van wie moet het allemaal ook eigenlijk. Wat als ik even niets doe? Mezelf de ruimte geef om weer ideeën op te doen? Hoe erg is dat? Walk your talk: Ik besluit even niets te moeten en doe even niets.

Soms is het namelijk goed om iets niet te doen.  Jezelf de rust en ruimte te gunnen om op adem te komen bijvoorbeeld. Bungel lekker wat op de bank. Rommel wat aan. Eet die ‘verboden’ taartpunt op. Neem je hond mee uit wandelen. Doe niets of iets, gewoon omdat je dat wilt. Omdat het kan.


Het nut van niets doen
En de grap is: als je jezelf toestaat om eens iets niet te doen kom je erachter dat niets doen een functie heeft. Een hele belangrijke. Je lichaam komt weer tot rust, de waas trekt op, je hoofd voelt weer helder.  De wereld ziet er anders uit. Na de ‘pauze’ kun je veel meer  aan dan voorheen. Zul je zien dat je veel productiever bent. Nieuwe frisse ideeën boven komen drijven en zowaar…vloeit er zo weer met veel plezier een blog uit de pen.

  • Karen van Hout

Vijf simpele stappen om te ontdekken wat je werkelijk wilt

Zelf ga ik ervan uit dat je de regie in eigen handen hebt. Altijd. Dat betekent dat je kunt krijgen wat je hebben wilt, bereiken wat je bereiken wilt. Dat dat niet altijd gemakkelijk is, weet ik. Toch er is altijd meer mogelijk dan je denkt. Daarom heb ik onder andere het e book Hoe blijf je jezelf èn krijg je dat wat je wilt’ geschreven. Dit boek geeft je een goede start met 7 tips om ‘dat wat je wilt’, voor elkaar te krijgen. De vele malen dat dit e-book gedownload is geeft aan dat men hier nieuwsgierig naar is. Maar hoe weet je dan wat je wilt? Dat is makkelijker dan je wellicht denkt:

 

Het was zo simpel
Het is Sinterklaastijd. Het doet me denken aan vroeger. De cadeauboeken vielen, net als nu, bij bosjes op de deurmat. Middagen lang verlekkerden we ons aan alle plaatjes met speelgoed. De keuze was reuze en lange lijsten met alles wat we wel wilden hebben legden we aan Sinterklaas voor. Zonder enige vorm van voorbehoud, niets.

Steevast kregen we elk jaar een mooie brief terug dat Sinterklaas voor elk kind een budget heeft. Er moest gekozen worden. Dat bedierf het plezier niet. Integendeel. Het feit dat de mooiste 3 dingen op het lijstje mochten staan maakt het juist leuker. Dat was het startsein voor het volgende: kiezen wat je echt wilde. En hoe beter je koos, des te groter de kans was dat je dan ook echt kreeg wat je wilde. Je moest het wel echt, echt, echt heel graag willen.

Hoe we dat deden? Als eerste namen we er uitgebreid de tijd voor. Niet gehinderd door enige kennis van mogelijke obstakels streepten we weg wat eigenlijk gewoon leuk was om te hebben. We streepten het speelgoed dat we wilde hebben omdat de buurjongen dat ook had ook maar weg. Of die spullen waarvan we dachten dat het verstandig of goed was om te vragen. Zo bleven we kiezen. Na verloop van tijd bleven die dingen, die ons hart echt harder deden kloppen, over. De 3 overgebleven wensen werden op een mooi papiertje in de schoen gedaan. Winterpeen erbij en voilà, vol verwachting klopte ons hart want de kans was groot dat in ieder geval 1 van onze wensen uit zou komen. Het was zo simpel. Toen.

 

Naarmate we ouder worden lijkt wel of we die onbevangenheid verloren zijn.
Toevallig sprak ik hier Linda over. Om te beginnen wist ze niet wat ze wilde. En als ze al enig idee had dan was ze zich enorm bewust van alle mogelijke en reële obstakels waardoor het dan toch geen goed plan leek. Een gewenst resultaat bleef dus altijd een vaag een plan voor de toekomst.

Linda had voor zichzelf goede obstakels bedacht hoor, daar niet van. Ze had het druk. De omstandigheden zaten niet mee. Daarbij moest ze, om er te komen, een aantal persoonlijke uitdagingen aan. Wat ook belangrijk voor haar was is dat ze niet als egoïstisch te boek wilde staan. Of als zielig. Of als vrouwtje ‘nooit genoeg’. Ook was ze bang om bepaalde zaken op te moeten geven. En als je het haar eerlijk vroeg, dan ook wel een beetje bang om haar dromen te verwezenlijken. ( Ja, dat kan ook.) Kortom: Dat wat ze wilde was in haar ogen altijd onbereikbaar.

De eerste vraag die ik voor haar had: Als je hier tevreden mee bent, prima toch? Maar ze was er niet tevreden mee. En geef haar eens ongelijk. Want als je niet zelf keuzes maakt, nooit gaat voor dat wat jij echt wilt, dan geef je de regie uit handen. Dan wordt er voor je gekozen. En dat was niet wat ze wilde.

Dus gingen we samen op zoek naar wat ze wel voor zichzelf voor ogen had. We gingen simpel aan het werk. We pakten bovenstaande ‘Sinterklaas’ aanpak erbij en namen uitgebreid de tijd om, onder andere, de volgende stappen te doorlopen:

 

5 stappen om te ontdekken wat je werkelijk wilt

  1. Blader door het grote wensenboek en maak een wensenlijst zonder enige vorm van terughoudendheid. Fantaseer er op los. Wat als alles mogelijk zou zijn?

Een hulp is om in te zoomen op elk van volgende 7 levensgebieden: plezier, relaties, persoonlijke ontwikkeling, financiën, zakelijk, gezondheid, bijdrage aan de wereld. Schrijf de wensen op alsof ze al in vervulling zijn gegaan.

  1. Streep weg wat voor jou op dit moment het minst belangrijk is. Vraag jezelf bijvoorbeeld af: Wat zou ‘gewoon leuk’ zijn maar verder niets toevoegen? Wat hoort bij verwachtingen van anderen? Bij welke twijfel je? Ook deze worden rigoureus geschrapt. Etc.
  1. Als het behalen van elk van de overgebleven wensen succesvol zal zijn, welke 3 zou je kiezen?
  1. Uit deze drie kies je met de volgende vraag: Welke keuze zou jou ECHT blij maken?

  2. Daarna checkten we nog een keer de uitkomst. Een makkelijke manier om erachter te komen of iets jou gelukkig maakt is door ermee te spelen:
    – Stel je voor dat je niets met je keuze doet: Hoe voel je je dan? Ben je opgelucht? Kies dan wat anders. Mocht je weerstand of afkeer voelen, weet dan dat je goed zit.
    – Stel je voor dat je de verandering al bereikt hebt: Vind je het leuk? Word je er enthousiast van? Heb je er zin in en kun je niet wachten tot je aan de slag kunt? Is het zelfs een beetje eng?

Super! En gefeliciteerd. Alleen voor een doel dat je echt ziet zitten, iets waar je echt blij van wordt zal je actie ondernemen.

 

Van denken naar doen
Opgelucht kijkt Linda me aan, was dat het? Tot zover wel ja.
De volgende stap is uitzoeken hoe je je doel gaat halen. Ik weet dat de weg naar je einddoel niet zonder risico’s, hobbels en kuilen zal zijn. Maar met het helder voor ogen hebben waar je naar toe wilt, een goed plan om er te komen en de juiste hulpbronnen aanspreken kom je al een heel eind. Stap voor stap.

Ga je op pad? Dan zal je verbaasd zijn van je eigen kunnen. Mogelijkheden zien die er eerder niet waren. Dingen leren die je anders nooit zou leren. Inzichten verkrijgen die je anders nooit zou zien. Maar dat is voor een andere blog.

 

-Vergeet alle redenen waarom het niet zou werken en geloof in die ene reden waarom het wel werkt.

Hoeveel ballen hou jij hoog?

Deze mevrouw ben ik nooit meer vergeten:
Jaren geleden was ik als operatie assistente (chirurgie) af en toe werkzaam op de Poliklinische Operatiekamer. Daar verrichtten we dan kleine ingrepen die onder lokale verdoving plaats vonden. We haalden de patiënt op, brachten deze naar de kleedkamer, legden de procedure uit en ondertussen maakten wij de tafel klaar waarvan gewerkt werd. Deze werd dan ter bescherming afgedekt tot we de patiënt verder begeleidden naar de ruimte waar de ingreep plaats vond. Die bewuste middag waren we lekker bezig, het programma verliep soepel en toen gebeurde het volgende:

De dame komt binnengestormd, verzucht luidkeels dat ze er ein-de-lijk is en zet opgelucht haar enorme boodschappentas op de net opgedekte steriele tafel.

Verbouwereerd zien wij dit schouwspel aan. Ondertussen doet mevrouw nietsvermoedend haar verslag van de dag. Zo druk heeft ze het gehad. Die ene persoon had wat van haar gevraagd. Dan een ander, die ook nog een beroep op haar had gedaan. En natuurlijk staat ze voor iedereen klaar. Zo is ze. Maar ja, ze had haar werk ook nog en daar lag ook nog van alles op haar te wachten. En dan heeft ze het nog niet over haar gezin gehad. Ze heeft zoveel ballen op te houden dat ze bijna niet aan haar zelf toe komt. Met een glimlach vermeldt ze doodleuk dat ze bijna deze afspraak heeft afgezegd.


Al jonglerend wordt alles even belangrijk gevonden.
Deze mevrouw schiet mij, zoals ik al zei, regelmatig te binnen. Niet alleen door deze -eigenlijk hilarische- gebeurtenis maar ook word ik er regelmatig aan herinnerd omdat ik dit veel vrouwen zie doen. Druk zijn. Druk met alles en nog wat en dan vooral ook voor een ander. Met of zonder de neiging om zichzelf op de laatste plaats te zetten.

Vrouwen zijn er namelijk erg goed in. ‘Ballen ophouden’ zoals die mevrouw dat noemde. En niet een paar! Nee, het liefst een heleboel. En al jonglerend wordt alles even belangrijk gevonden.


Herken je dit?
De vraag is of daadwerkelijk alles zo belangrijk is. Laatst vond ik een metafoor van de Amerikaanse schrijver James Patterson die mij als antwoord op deze vraag weer even op scherp zette. Ik geef je hem hier in een vrije vertaling:

Het leven is een spel waarin je verschillende ballen hoog houdt. Deze ballen staan bijvoorbeeld voor werk, familie, gezondheid, vrienden, voorleesmoederschap, huwelijk/partnerschap en vrijwilligerswerk.

Op een dag kom je tot de ontdekking dat 1 of meerdere ballen van rubber zijn. In dit geval zijn dat de ballen werk, voorleesmoederschap en vrijwilligerswerk. De andere ballen zoals huwelijk, familie, vrienden en gezondheid zijn van glas.

Als je een rubberen bal laat vallen, stuitert die weer terug. Echter, laat je een glazen bal vallen, valt deze in duizenden stukjes kapot…………

Natuurlijk ben ik heel benieuwd wat deze metafoor voor jou doet. Het zou leuk zijn als je dat in een reactie laat weten.

Met bovengenoemde dame is het overigens goed gekomen. We hebben een nieuwe tafel opgedekt, de kleine ingreep is goed verlopen. Met een pleister op de zere plek, haar boodschappentas in de hand verliet ze ons net zo onstuimig als ze kwam om zich aan haar volgende taak van de dag te wijden.

-Karen van Hout