BLOG

De ‘Curling Moeder’

Een bekend woord in Nederland tegenwoordig.
Sinds het moment dat ik dit woord voor het eerst hoorde speel ik met dit woord tijdens mijn coachingsessies en trainingen.

Het is een woord dat gebruikt wordt voor moeders die alle, ook eventuele, obstakels wegvegen voor hun kinderen. Ze doen dat uit liefde, daar ben ik van overtuigd en dat is ook niet de issue hier.  

Maar mijn vraag is wel, helpen zij hun kinderen werkelijk hiermee?
Meestal is het antwoord op deze vraag: nee.

Wat voor personen denk je dat deze kinderen worden?
Ik weet zeker dat ik je het antwoord op deze vraag wel weet. Dat weet ik zeker omdat ik altijd dezelfde antwoorden op deze vraag krijg.

Iedereen weet namelijk
– dat je niet elk probleem voor iedereen weg zou moeten nemen
– dat we om te leren, fouten mogen en zelfs moeten maken
– dat we zelfs het recht hebben om fouten te maken
– dat iemand zelf dingen laten doen in plaats van de kansen wegnemen, die persoon veel sterker maakt.

En toch kunnen we het niet laten om anderen ( teveel)  te helpen.
Ik wed dat er niet alleen curling moeders bestaan. Maar ook curling vaders, curling werknemers, curling managers, curling bazen, curling vrienden, curling buren, curling collega’s etc. die elke ( mogelijke) obstakel voor de ander wegnemen.

Ik herhaal: met helpen op zichzelf is niets mis. Het is een fijne kwaliteit.
Maar ik vraag ik me toch weer af: Help je echt met het (teveel) helpen?

En, niet onbelangrijk, help je jezelf hiermee?


Ik zie veel mensen hier moeilijk mee hebben.
Altijd maar bezorgd om anderen. Bang voor dat wat ‘zou kunnen gebeuren’. Bezorgd dat de ander niet zal leren. Altijd bezig, gestrest zelfs, met het redden van anderen. Of het redden van een project. Dat kan ook. Regelmatig kom ik personen tegen die hierdoor tegen een burn out aan zitten zelfs. Niet in staat om los te laten, er op te vertrouwen dat het goed komt. Niet bij machte om met de onzekerheid om te gaan ‘ hoe het verder gaat’.

Dit is mijn punt:
Door het ‘over’helpen doe je niet allleen de ander tekort, maar ook jezelf.


Denk hier eens aan: Wat is ‘helpen’ eigenlijk?
Is dat het wegnemen van alle mogelijkheden voor anderen om te leren en te groeien.
of…
is helpen het ondersteunen terwijl iemand een uitdaging onder ogen ziet.

Ik weet overigens zeker dat jij het antwoord weet. Ik weet ook zeker dat je weet wat je moet doen om jezelf te weerhouden om anderen mensen te overstelpen met “helpen’.

Wat voor advies zou jij anderen geven als je dit ziet gebeuren?

Laat een reactie achter, je weet nooit wie je er mee helpt….. 🙂

Elk nadeel heeft zijn voordeel

Zoals je weet is mijn moedertaal Nederlands en niet Engels. En toch werk ik veel in die taal.
Laatste kreeg ik hier een vraag over. De vraag luidde: ‘Hoe doe je dat. Werkt dat niet in jouw nadeel.’

Ik zal je vertellen, nee. Juist niet. Natuurlijk weet ik wel dat mijn Engels niet perfect is maar ik kan me daar niet door laten weerhouden. Waarom zou ik. ‘En trouwens’, legde ik uit, ‘het is juist een van mijn sterkste kanten als Coach/Counsellor en Trainer,’

‘Natuurlijk begrijp ik dat het spreken van eenzelfde (moeder)taal makkelijker lijkt. Maar het is ook een valkuil. ‘

Of in ieder geval, kan het een valkuil zijn. In alle communicatie en zeker als Coach of Counsellor is het zaak dat je over hetzelfde spreekt als je gesprekspartner, in mijn geval de coachee. Om zeker te zijn dat je het over hetzelfde hebt, check je dit regelmatig.

Wanneer twee mensen dezelfde moedertaal spreken, nemen we eerder aan dat we het over hetzelfde hebben. Denken we aan een half woord genoeg te hebben. Wat vaak toch niet het geval blijkt te zijn. Met alle gevolgen van dien maar dat hoef ik jou niet uit te leggen.

In mijn werk, in Luxemburg, over de hele wereld via Skype en ook in Nederland kom ik ontzettend veel mensen  tegen voor wie Engels een 2e of misschien wel 3e taal is. We trekken allemaal dezelfde conclusie:

Het spreken van een 2e taal dwingt ons ongemerkt tot regelmatig checken van wat de ander zegt. Waardoor de communicatie helder blijft.’

Je begrijpt, ik heb  hier nog nooit een probleem mee gehad. Sterker nog, het heeft me vele malen gered.

Weet je al waar ik naar toe wil?  Voor mij geldt:
Het feit dat Engels mijn 2e taal is, is geen zwakte maar juist een kracht.

Hoe zit dat bij jou?
Welke ( zogenoemde) zwakte kun jij ombuigen naar of gebruiken als een van jouw sterkste punten? 

It takes two to Tango

Sonja komt binnen. Ze kijkt hoopvol.
Het is de eerste keer dat we elkaar spreken. Ze voelt zich een deurmat. Of beter, ze gedraagt zich als een. Men hoeft maar naar haar te kijken of ze heeft het al voor je gedaan. Een ‘eigenschap’ waar gretig gebruik van wordt gemaakt. Hier heeft ze last van. Voelt dat het niet bij haar past. Het vreet energie en daarom wil ze dit patroon graag doorbreken. Ze verheugt zich op wat komen gaat.

=> Alles begint bij de beslissing

 

Sonja komt binnen. Ze kijkt wat bedrukt.
Na wat doorvragen komt het hoge woord eruit. Na ons vorige gesprek heeft ze nagedacht. Ze wil echt heel graag van het ‘please gedrag’ af, weet ook dat ze het nodig heeft maar aan de andere kant is ze heel bang dat ze zal veranderen door het traject dat ze ingaat. Ze is bang dat ze verandert in een naar mens. Een heks. Een egoïstisch wezen. Ik stel haar gerust. Diegene die de regie heeft is zijzelf. Ze is van nature geen naar mens en dat zal ze niet worden ook.

=> Wezenlijk verander je niet, je wordt eerder meer jezelf.

 

Sonja komt binnen. Ze kijkt wat gefrustreerd.
Ze is veranderd, dat weet ze. Ze komt veel beter voor zichzelf op. Weet wat haar grenzen zijn en neemt ze in acht. Ze voelt het. Ze ziet het. Ze merkt het. En het voelt zo goed! Maar de ‘anderen’ zien de verandering helaas nog niets. In ieder geval behandelen ze haar nog net zoals voorheen. Alsof er niets veranderd is. Ik herken het. Het is een feit:

=> Soms is het moeilijk om nieuw gedrag te zien.

 

Sonja komt binnen. Ze kijkt strijdvaardig.
Ze heeft zich niet laten ontmoedigen en heeft haar nieuwe gedrag voortgezet. Wat haar geholpen heeft is dat ze beseft dat haar nieuwe gedrag een ander niet altijd uitkomt. Dat men vaak de neiging heeft om iemand te benaderen zoals men het gewend was. Wat haar geholpen heeft is het benoemen van waar ze tegen aan loopt. Ze beseft:

=> Soms is het voor een ander moeilijk om nieuw gedrag te accepteren.

 

Sonja komt binnen. Ze kijkt verrukt.
Het is haar gelukt. Ze heeft resultaat geboekt! Ze kan zichzelf zijn en tegelijkertijd een goeie relatie met haar collega’s behouden. Sterker nog, ze wordt gerespecteerd, haar groei wordt gezien en ze krijgt zelfs welgemeende complimenten.

=> Soms is het gewoonweg een kwestie van tijd

 

 Sonja komt binnen voor ons laatste gesprek.
Wat bespreken het doorlopen traject. ’Dat we de kern van mijn ‘please gedrag’ eruit gehaald hebben voelde heel goed. Dat was al zo’n opluchting. Hierdoor kon ik al veel beter mezelf zijn. De tools die ik daarna leerde heb ik stap voor stap toegepast. Ik voel me goed, veel rustiger en ontspannen.’

 

Weet je, zegt ze, ‘ik zal voortaan altijd anders naar mensen kijken.’
‘Ik weet nu hoe veel inspanning het vergt om gedrag te veranderen. Hoe spannend dat is.

Wat ik lastig vond is dat ik wel veranderde maar mijn omgeving niet. In ieder geval niet direct. Het is heel moeilijk wanneer mensen op je blijven reageren alsof je nog steeds dezelfde bent terwijl dat niet zo is.

Het voelde soms als een weigering om mij te zien zoals ik ben. Soms was ik echt beledigd. Toch begrijp ik het ook. Ik weet echt wel dat mijn oude gedrag goed van pas kwam. En tegelijkertijd zie ik in dat ik het zelf heb laten gebeuren. Ik zie ook dat het steeds beter ging naarmate ik me beter profileerde. ‘It takes two to tango’ zoals je zegt.

Ik weet nu dat je er niet zomaar vanuit kan gaan dat iemand net als gisteren is. Of vorige week, vorig jaar. Het is waar wat je zei: Ontmoet elke persoon elke keer alsof het de eerste keer is dat je hem of haar ontmoet. Je weet nooit wat er gebeurd is in de tijd dat je elkaar niet hebt gezien. Er kan zomaar iets veranderd zijn.

 

En om terug te komen op mijn angst
Ik weet nu dat mijn gedrag los staat van wie ik ben. Wie ik ben staat vast, mijn gedrag kan ik kiezen. Weet je wat het mooie is Karen?

=> Ik ben veranderd en toch ook weer niet. ‘

  • Karen van Hout

Wanneer is het goed genoeg voor jou?

Julia vertelt me enthousiast dat ze enorm veel gedaan had op het gebied van zelfontwikkeling. Ontelbare boeken heeft ze verslonden. Vele cursussen gedaan. Misschien nog wel meer video’s op YouTube bekeken. Maar ze was er nog niet! Ze was nog niet ‘klaar’. Er kan nog heel wat verbeterd worden. Daar was ze zeker van.

 

Maar er was goede hoop hoor!
Er was een nieuwe boek uitgekomen die ze zou lezen. Daarna zou ze eindelijk gelukkig zijn. Een nieuwe video waar iedereen over sprak. Een ‘must see’ met goede tips om succesvol te zijn. En niet te vergeten de cursus waar ze zichzelf voor ingeschreven had, daar keek ze ook naar uit. Na die cursus zou haar leven een vogelvlucht nemen.

 

Eindelijk zal ze haar doel halen.
Zal ze succesvol zijn. Goed genoeg. Gelukkig zijn. Met stralende ogen kijkt ze me verwachtingsvol aan. Ik kijk terug en glimlach. Ik herken het en zie het vaker. We werken hard om nog beter, gelukkiger, mooier, etc. te zijn. We doen er alles aan om aan ‘het plaatje’ te voldoen.

Maar wat is dat plaatje? Hoe ziet dat eruit, wie bepaalt dat plaatje, vraag ik me weleens af. Hoe definieer je succesvol? Geluk? Wanneer ben je perfect? Wat betekent dat voor jou? En wanneer is het genoeg? Dat was mijn eerste vraag aan Julia.

 

Wanneer is het goed genoeg voor jou?
Een diepe stilte valt. Ze was niet echt blij met mijn vraag, dat zag ik wel. Julia had daar namelijk nog niet over na gedacht. Ze is zo lang bezig geweest om perfect te zijn, een goed mens, liefde te kennen. Zo bezig om het ideale plaatje voor de toekomst na te streven dat ze 1 ding vergeten was; en dat was haarzelf. En niet alleen haarzelf, maar ook het leven nu.

 

We leven niet gister, niet in de toekomst, we leven nu.
Nu had ik een uitdaging. Hoe ga ik dit tactisch brengen? Hoe ga ik haar vertellen dat het prima is om boeken te lezen, cursussen te volgen, video’s te bekijken maar dat aan de andere kant je bent wie je bent en je van jezelf al goed bent? Dat het de uitdaging is om NU te leven. Dat dat je veel meer opbrengt. En je een hoop boeken, cursussen, tijd, geld, inspanning en frustratie scheelt?

 

We zijn genoeg
Ik kende een van de boeken die ze gelezen had en gaf haar dat boek. Ik vroeg haar om blz. 45 open te slaan en daarvan de 2e alinea eens hardop voor te lezen. Er stond:

We zijn allemaal op zoek naar erkenning, acceptatie, gehoord en gezien worden. Om dat te krijgen zoeken we dat buiten onszelf. We zijn we bereid om hard te werken, veel geld uit te geven en diep door het stof te gaan.

Wat we vergeten is dat alles wat je wilt binnen handbereik is. Iedereen perfect is zoals hij of zij is. Als we het voor elkaar krijgen om ons zelf lief te hebben, te accepteren zoals we zijn, onszelf erkennen. Onszelf horen en zien…volgt te rest vanzelf. Automatisch.

 

Julia, las dit, was even stil en dan verschijnt er een glimlach op haar gezicht. Ze heeft de boodschap begrepen. Jij ook?

Karen van Hout

Een ja tegen een ander, is een nee tegen jezelf

Suze zag er vermoeid uit. Ze was dwars-af zoals ze zei. Tijdens ons gesprek vertelde ze dat ze altijd een gevoel van haast had, de hele dag door. Haar hart zat haar in haar keel. Bang dat al haar taken niet af kwamen. Bang dat ze haar gezin te kort zou doen. Haar vrienden. Collega’s. Bang dat ze niet goed genoeg was, niet genoeg deed.

Dientengevolge kwam ze in een patroon terecht waarin ze alleen nog maar dacht aan de volgende klus. Geen aandacht meer had voor waar ze mee bezig was en zette zichzelf op de allerlaatste plaats. s’Avonds was ze blij om in haar bed te kunnen liggen maar lag dan vervolgens de eerste uren van de nacht te piekeren over wat ze de volgende dag allemaal moest doen.

Suze staat hier niet alleen in.
Ik kon me goed voorstellen hoe ze zich voelde. Eerlijk gezegd denk ik dat iedereen zich hier min of meer wel in herkent.

Er is ook zoveel te doen! En allemaal leuk hoor! En nuttig ook. Daar niet van. Zo moeten de kinderen naar school. Op het werk moet van alles af. Het huishouden moet gedaan. Relaties onderhouden worden. Huiswerk nagekeken en overhoord. Social media gecheckt. Er moet gesport worden. Iemand doet een beroep op je en natuurlijk willig je dat verzoek in. En oh ja, eigenlijk moet je ook nog aan je zelf werken- zoals dat tegenwoordig heet.

Wanneer is het genoeg voor jou?
Deze vraag kwam binnen bij Suze. Daar had ze nog niet over nagedacht. Want wanneer is het genoeg. Waar ligt de grens. Wanneer komt het moment dat je jezelf in acht gaat nemen. Voor jezelf gaat zorgen. Suze’s vraag was veelzeggend: ’Kan ik het wel maken om meer aandacht aan mezelf te besteden?’

Kun je het wel maken om jezelf te negeren?
Tegenover jezelf, maar ook tegenover je omgeving. Wat gebeurd er als je ziek wordt? Kribbig bent omdat je te moe bent? Lichamelijke klachten krijgt omdat je lichaam klaagt. Niets meer kunt vinden of bedenken omdat je brein overuren draait? Hartkloppingen hebt omdat je bang bent dat je het niet redt? Wie wint daar wat mee?

Een ja tegen een ander, is een nee tegen jezelf.
Hier zat wat in. Eerst was ze even bang dat ze haar leven moest stil leggen. Ze lacht als ze dit zegt. Eerlijk gezegd vindt ze het dramatisch klinken. Maar ik stel haar gerust. Deze opmerking is heel begrijpelijk als je altijd maar gewend bent om te rennen. Het vooruitzicht om rustiger aan te doen kan beangstigend zijn, want wat betekent dat? Rustiger aan doen?

Een nee tegen een ander, is een ja tegen jezelf.
We besluiten klein te beginnen:

1. Veranderingen: Suze neemt zich voor om elke dag even 5 minuten te nemen om te zien wat ze allemaal doet die dag. Om even na te gaan waar er verandering in aan gebracht kan worden om de dag wat rustiger te laten verlopen. En wat blijkt? Er is altijd wel iets wat niet direct hoeft te gebeuren, waar geen brand in zit, wat een ander prima kan doen of zelfs onnodig is.

2. Vertragen: Tijd wordt altijd onderschat. Afspraken en taken duren altijd langer dan we denken. Suze begon haar tijd ruimer te plannen. Ook de tijd tussen de afspraken werden verlengd.

3. Daarna oefent ze in weigeren van verzoeken: De eerste nee was moeilijk voor haar maar het resultaat verbluffend. Het werd geaccepteerd en dat gaf haar de moed om dit verder uit te bouwen.

4. Een voor een: Taken een voor een afhandelen en daadwerkelijk afmaken gaf rust en ruimte in haar hoofd. Wat af is, daar hoeft niet meer over nagedacht te worden.

Suze’s conclusie
Waar ze bang voor was gebeurde niet. Vertragen, nee zeggen, de taken één voor één afmaken en de dag anders inplannen maakte het niet saai of traag. Ze werd er niet voor bestraft. Haar kinderen en andere dierbaren kwamen niets te kort. Sterker nog, ze kreeg meer voor elkaar. Kon er veel beter voor de ander zijn. Met veel minder moeite en stukken meer plezier.  De hartkloppingen waren weg, ze slaapt weer en voelt zich stukken vrolijker. Ze kan veel meer aan.

Ze beseft: Het is prima om goed voor jezelf te zorgen. Je bent het jezelf verplicht zelfs. Om daarna weer opgeladen weer verder te kunnen maar nu met plezier. En nu met een kloppend hart van blijdschap.

  • Karen van Hout

4 voordelen van de man/vrouw verschillen op de werkvloer

Vorige keer schreef ik over Monique. Hoe ze tot het besluit kwam om een gemixt team te vormen.

Monique, zag dat ze er goed aan had gedaan. Dat het mixen van verschillende eigenschappen en talenten haar team inderdaad rijk maakt.  Ze was er blij mee. Het is een goed samenwerkend team geworden. Er worden uitstekende resultaten geboekt en naast het werk wordt regelmatig gelachen- wat niet onbelangrijk is. Het project loopt op rolletjes.


Diana
Ze heeft zich wel even zorgen gemaakt om Diana, een van de vrouwen in het team. Diana vond iets van de mannen. En liet dat duidelijk zowel verbaal als non-verbaal blijken.

  • Zo vond ze dat de mannen in haar ogen veel te snel tot acties over gingen.
  • Ze noemde ze kinderachtig omdat ze in haar ogen altijd maar bezig waren met elkaar de loef af te steken en te pronken met hun prestaties.
  • Ze voelde zich niet serieus genomen als ze ‘nee’ zei.
  • Ze vond ze luie wezens omdat ze taken van hun bord af leken te schuiven.

 

De opdracht
Monique zag het gebeuren. Eerst wilde ze het niet geloven maar inderdaad: mannen en vrouwen verschillen van elkaar in gedrag en in communicatie. Dat dit naast wat hilariteit op zijn tijd toch ook tot misverstanden, verwarring en irritatie leidde kon ze, mede gelet op haar eigen ervaringen, goed begrijpen.

Maar ze zag ook er overeenkomsten waren.  Hoe gedreven een ieder was. Vastbesloten om als individu en team succesvol te zijn.  En hier besloot ze gebruik van te maken.

Om Diana tot hetzelfde inzicht te laten komen gaf ze haar de opdracht om deze verschillen te beschrijven en zowel de nadelen als de voordelen te onderzoeken. Na wat gemopper van haar kant ging Diana toch aan de slag.

 

De uitkomst
Omdat ze zo gefocust was op de verschillen was het gemakkelijk om hier een lijst van te maken.
Met de voordelen van deze verschillen had ze meer moeite. Door haar eigen wijze van communiceren en gedrag naast haar kritieke punten te leggen, goed te observeren en met de haar collega’s te praten, is het haar toch gelukt en kwam tot de volgende conclusies:

  • Door de mannen en vrouwen samen te laten werken werden de mannen geremd in een te snelle actie, terwijl de vrouwen tot actie worden geduwd.
  • Het feit dat de mannen geen moeite hebben met het benoemen van successen straalde af over het hele team en gaf de vrouwen ook de gelegenheid om hun successen te zien en te benoemen.
  • Diana begon te begrijpen waarom mannen zo irritant doorgingen als ze ‘nee’ zei. De kennis dat mannen een ‘nee’ als een begin van de onderhandeling zien ziet ze nu als stimulans voor vrouwen om het gesprek verder voort te zetten. En weet ze nu ook dat ze een ‘nee’ heel duidelijk moet communiceren.
  • De ergernis dat de vrouwen altijd aan het werk waren en de mannen schijnbaar niets deden verdween ook. Waar de vrouwen konden experimenteren met efficiënter werken werden de mannen daarentegen gestimuleerd om hun taken vooral toch uit te voeren.

 

Diana’s conclusie:
Mannen en vrouwen op de werkvloer reageren anders. Ze zag dat de ongeschreven regels er gewoon waren. De verschillende reacties zijn niet persoonlijk gericht. Hoeven niet weggepoetst te worden maar mogen en kunnen er gewoon zijn. Dat de mannen kunnen leren van de vrouwen en visa versa. Dat dit juist het gezamenlijke eindresultaat tot een succes maakt.

 

En nu?
Dit is dus geen pleidooi om te veranderen. Maar een pleidooi voor het creëren van wederzijds begrip en bewustzijn. Zodat je hierop kunt anticiperen en daarmee betere resultaten boekt. Of deze nou bedrijfsmatig of persoonlijk zijn.

 

Noot van de schrijver: Ik weet dat dit door sommige vrouwen wordt gezien als manipulatie. Maar hier is geen sprake van. En trouwens wat is er fout aan als het iedereen zijn leven een stuk gemakkelijker maakt?

Zie het als een spel.
Wat is jouw volgende zet?

 

 

Wil je uitzoeken wat er in jouw team speelt?
Wat de ongeschreven en onderhuidse zaken in jouw team zijn?
Mail me dan voor een vrijblijvend gesprek via karen@of-wood.com

 

Waarom gemengde teams beter presteren

Monique staat voor een leuke uitdaging; voor een langdurig project krijgt ze de gelegenheid om haar eigen team samen te stellen.

Zo op het eerste gezicht heeft ze wel enkele kandidaten op het oog. Collega’s die ze graag ziet en waarmee ze prettig samenwerkt.  ‘Klus geklaard’ zou je zeggen, maar Monique weet dat er meer nodig is om het project echt succesvol af te kunnen ronden.

Dus heeft ze eerst bepaalt welke kwaliteiten ze nodig acht om succes te behalen. Op persoonlijk vlak vroeg ze zich daarbij het volgende af: Wil ze alleen mensen waar ze al eens me samengewerkt heeft of is het slimmer om ook onbekenden te betrekken? Hoe zou de verhouding “aanstormend talent” vs. “erkende experts” eruit moeten zien. Etc. Zou het zin hebben om naar de man / vrouw verhouding te kijken? En welke verhouding zou dan het beste zijn? Maakt het overigens verschil? Monique ging op onderzoek uit.

 

Homogene teams:
Voor Monique zou een team bestaande alleen uit vrouwen het meest comfortabel voelen. Maar ze weet ook dat zo’n team eenzijdig is. Een team met veel van hetzelfde, hoe waardevol deze ene bijdrage op zich ook is. Daarnaast heeft ze al eerder ervaren dat in een eenzijdig team over het algemeen minder wordt toegezien op afspraken en prestaties en een grotere kans is op groepsdenken. Zaken die de uiteindelijke bedoelde resultaten van haar project niet ten goede zal komen.

 

De mix, heterogene teams
Als Monique onderzoekt wat een gemengd team voor haar zou kunnen doen, komt ze erachter dat het mixen van verschillende eigenschappen en talenten haar team rijker kan maken. Ze ontdekt dat een grotere diversiteit er voor zorgt dat er meer bronnen van onafhankelijke informatie en dus verschillende inzichten beschikbaar is. Door deze diversiteit moet men wel met elkaar in gesprek. Worden de vraagstukken van verschillende kanten bekeken om zo tot de beste oplossing te kunnen komen.

Een die heel waarschijnlijk heel anders zal klinken dan waar een homogeen team ooit op uit zal kunnen komen.

 

De beslissing van Monique
Alles bij elkaar genomen, besluit ze een gemixt team samen te stellen. Personen aan te trekken die verschillend van elkaar zijn. In achtergrond, ervaring, karakter, maar ook goed te kijken naar de man vrouw verhouding. Ze beseft dat een enkele man in een vrouwenteam, of een enkele vrouw in een mannenteam het verschil niet gaat maken. Ze besluit te streven naar een optimale 50/50 man /vrouw verdeling.
Ze vindt het heel spannend  maar wordt gerustgesteld door haar collega die al eerder met dit bijltje gehakt heeft.
‘Ja, een gemixt team kan gedoe opleveren maar niet zoveel als je denkt.’

 

Verschillen accepteren
Hij zegt: ‘Verschillen geeft wellicht wrijving maar wrijving geeft glans.

Accepteer de verschillen. Doe jij dat, dan doen de anderen dat ook. Hoe meer nadruk je legt op het weerleggen van de verschillen hoe groter deze worden. Feit is dat we nu eenmaal allemaal anders zijn. Niet meer, niet minder.

Laat deze verschillen in je voordeel werken:

Een gemixt team is slimmer
-Samenwerken met mensen die anders zijn dan jij dagen je uit om op een nieuwe manier te denken.
– teamleden van een gemixt team stellen veel vaker belangen van het bedrijf vóór hun eigen belangen
– In een gemixt team blijkt men elkaar veel meer de ruimte te geven om zich te ontwikkelen en aanmoedigen om goede prestaties te leveren.
– Wat leidt tot een betere werksfeer
– In bedrijven met een goede werksfeer wordt effectiever gewerkt wat de productiviteit ten goede komt.

 

En het team zelf?

Wees ook niet bang dat de teamleden hier wat van vinden. Het is bekend dat men het over het algemeen leuker vindt om in een gemengd team te werken. De sfeer is vaak beter. Men geeft aan beter te kunnen functioneren. Meer te worden uitgedaagd en er meer plezier aan te hebben.

 

Kortom:
Het gedoe weegt niet op tegen het profijt wat je van een gemengd team zult hebben. Alle lichten staan op groen Monique.

En als laatste tip:
Loop je ergens tegenaan dan bel je Karen gewoon.

 

3 redenen waarom voornemens mislukken en 30 tips om toch resultaat te boeken

Hoe staat het met jouw voornemens van 2018?
De afgelopen maand heb ik hier opvallend vaak een gesprek over gehad.  Want hoe zorg je ervoor dat jouw voornemen niet in rook opgaat zoals vaak gebeurt? Hoe zorg je ervoor dat je resultaat boekt?

Waarom voornemens vaak mislukken
1. Het probleem is dat een voornemen vaak te vaag is. Voornemens over een ander zijn ook geen lang leven beschoren. Voornemens waarbij je een ander nodig hebt werken ook niet zo goed en van het een op andere moment iets laten (bijv. drinken) is een successcenario voor het in stand houden van de betreffende gewoonte.

2. Het lastige is dat we heel veel op de automatische piloot doen. Een vriendin (en collega) omschreef het ooit als een groef in de langspeelplaat. Hoe dieper de groef, des te lastiger is het om eruit te komen. De groef zal ingevuld moeten worden. Een nieuwe ingesleten. En dat kost een goede voorbereiding, moeite en tijd.

3. Daarnaast wordt vaak vergeten dat, als je iets bereiken wilt, enige voorbereiding aan af hoort te gaan. Hoe handig is het als je weet waar je aan begint en weet hoe je daar moet komen waar je zijn wilt. En of dat echt bij je past. Nu. Op dit moment. Want wil je bijvoorbeeld echt de komende maanden 5 keer per week in de sportschool staan?

Nu je weet waarom een voornemen vaak niet werkt heb ik, om je te helpen toch resultaat te boeken uit je voornemen, alle tips die de afgelopen maand voorbij zijn gekomen voor je verzameld. Het zijn er 30 geworden. Veel ja, ik weet het. En niet allemaal op jou van toepassing. Dat weet ik ook. Ik raad je dan ook aan alleen die tips toe te passen die bij jou en jouw doel passen.

30 tips om resultaat te boeken

    1. Wat wil je wel
      Heel veel zaken worden omschreven als wat je niet wilt. Draai het eens om, wat wil je wel? Je zult zien dat dit al een veel positiever voornemen formuleert. Dit geeft een hele andere invalshoek en geeft je al een veel positiever gevoel.
    1. Maak van je voornemen een doel
      Zoals gezegd een voornemen is te vaag. Vaak een wens. Zorg dat dit niet bij een wens blijft. Maak van een voornemen een concreet doel.  Een positief omschreven doel. En omschrijf deze alsof het al gehaald is.
  1. Kies 1 doel voor de komende tijd
    We zijn geneigd om allerlei zaken tegelijkertijd aan te willen pakken. Concentreer je op 1 doel. Zodat je je hierop kunt focussen en niet afgeleid wordt door andere (bij)zaken.
  1. Formuleer SMART
    Een vaag doel is net zo haalbaar als een voornemen. Neem tijd voor de formulering. Formuleer alsof je het doel al behaald hebt en kijk of het aan de volgende voorwaarden voldoet: Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdsgebonden.
  1. Durf groot te dromen
    Achter de SMART-formulering kun je I zetten van Inspirerend. Hoe groot is je verlangen? Hoe graag wil je dit echt?  Genoeg om je hier ten volle voor in te zetten?
  1. Bepaal je einddoel
    Begin met het eindresultaat voor ogen. Weet wat het je oplevert en hoe je je voelt als je je resultaat haalt. Maak het eindresultaat zo concreet mogelijk en, waar mogelijk, visueel zodat je er werkelijk naar kunt kijken.
  1. Durf te kiezen
    Ja er zijn veel zaken waar je uit kunt kiezen. En het is heel verleidelijk opties open te laten. Helaas gaat dit ten koste van je focus. Kies, focus.  Weet dat je, als het je niet bevalt, je altijd nog een andere keuze kunt maken. Zoals ze zeggen: soms moet je verdwalen om de juiste weg te vinden.
  1. Doe!
    Ga aan de slag. Is je plan nog niet af? Nou en. Doe iets. Elke dag. Alleen actie brengt je dichter bij je einddoel. Is uitstelgedrag een goede bekende van je? Maak elke avond een to-do lijstje van 3 actiepunten voor de volgende dag en hou je daaraan.
  1. Heb vertrouwen
    Heb je iets gekozen wat bij je past? iets wat je echt wilt?  Weet dat alles wat je echt wilt, mogelijk is.  Geloof in jezelf, je kunt meer dan je denkt. Er is meer mogelijk dan je denkt. Er zijn meerdere wegen dan je denkt.
  1. Breek doel in subdoelen
    Een doel op zich is leuk maar vaak nog onoverzichtelijk.  Zeker als je droom groot is. Om het overzichtelijk te maken breek deze in kleinere subdoelen.
  1. Breek subdoelen in kleine acties
    Een doel bereiken is als een trap oplopen, je zult alle treden moeten nemen om boven te komen. Om die treden makkelijker te lopen breek je al die subdoelen in kleinere doelen en acties. Zo klein mogelijk. Zo klein dat de te nemen stap geen moeite meer is voor jou.
  1. Besef dat 1 actie uit meer handelingen bestaat dan je denkt
    Als je jouw acties opdeelt in nog kleinere acties bedenk dan dat deze vaak meer kleinere acties en dus meer tijd behelzen dan je eerste instantie denkt. Ter illustratie: je wilt informatie vergaren. Klinkt makkelijk en snel. Even de telefoon pakken is zo gedaan toch? Als je deze actie opdeelt kom je tot: bepalen welke informatie je wilt hebben, uitzoeken wie je daarvoor moet bellen, telefoonnummer opzoeken en als laatste de telefoon pakken om daadwerkelijk te bellen.
  1. Mag het ietsjes minder?
    Wees niet te rigoureus. Van veel naar niets werkt vaak tegen. Maak tussenstappen, elke keer ietsjes minder werkt vaak beter.
  1. Wat moet je voortaan doen? wat zal je voortaan laten?
    Iets nieuws beginnen vraagt dat je nieuwe dingen doet. Maar vaak ook dat je vaak voortaan wat achterwege laat. Altijd goed om te weten wat dat dan is. Wat is dit voor jou? En hoe ga je dat doen? Of laten?
  1. Sabotage vraag
    Goed om te weten is, wat zal maken dat je de nodige acties NIET onderneemt? Weet je het antwoord op deze vraag dan heb je de helft al gewonnen. Hoe ga je deze tackelen? Ben je echt bereid om voor jou doel iets op te geven?
  1. Besef dat het tijd kost
    Hou de moed erin als het je te lang duurt. Hou het eindresultaat goed voor ogen. Alles kost tijd. Dat geeft niets. Het gaat erom DAT je het doet, niet hoe lang je erover doet. Er is een mooi gezegde die ik hier met je deel: ‘Isn’t it funny how day by day nothing changes, but when you look back everything is different?’
  1. Van uitstel komt afstel
    Pas op voor de waan van de dag. Stel niet uit tot morgen, wat je vandaag kunt doen. Hoe klein ook.
  1. Knoop in je zakdoek
    Sommige zaken vergeten we snel. Maak voor je zelf een reminder die je helpt. De een maakt inderdaad een knoop in de zakdoek, een ander heeft een steentje in de zak, een briefje in de portemonnee of een foto van het uiteindelijke resultaat op de spiegel hangen. Wat het beste voor jou werkt.
  1. Commitment
    Zorg voor commitment aan je doel. Zoals Kenneth Blanchard zegt: There is a difference between interest and commitment. When you are interested in doing something, you do it only when it is convenient. When you are committed to something, you accept no excuses; only results
  1. Kleine veranderingen zijn groots in resultaten
    Heb je maar een hele kleine stap gezet? Gefeliciteerd. Je hebt actie ondernomen, een stap gezet. Daar gaat het om en vergeet niet dat kleine acties hele grote resultaten tot gevolg kunnen hebben.
  1. Stap voor stap- Stop nooit
    Geef nooit op. Als je pauze wilt, prima. Mijn advies is wel, blijf lopen. Al is het met een mini stap. Rust roest.
  1. Vier de successen
    Niets zo motiverend dan beseffen wat je al gedaan hebt. Welke acties klaar zijn. Vier alles! Beloon jezelf. Elke keer weer. 
  1. Hou de resultaten bij
    Ben je al enige tijd onderweg?  Ga die weg eens na. Waar ben je begonnen? Waar ga je naar toe? Waar sta je nu op die weg? Wat heb je al bereikt? hoe ben je tot hier gekomen? Hoever moet je nog? Hoe ga je daar komen?  Wat is dan de volgende stap die je nu gaat zetten?
  1. Wees lief voor jezelf.
    Soms lukt ‘het’ eenvoudigweg even niet. Nou dan niet. Is prima. Morgen weer een dag. Wat zou je dan anders kunnen doen? Wees lief voor jezelf en kijk naar wat je wel al gedaan hebt. Of wat wel al gelukt is.
  1. Denk in overvloed
    Het maakt een verschil of je in schaarste denkt of vanuit overvloed. Denk je vanuit schaarste dan wil je JUIST dat ene stuk chocolade. Denk je in overvloed dan weet je dat er altijd nog wel chocolade zal zijn en er dus altijd een volgende gelegenheid zal komen. Deze gedachte maakt dat je het kunt weerstaan.
  1. Een ja tegen een ander….
    Heb je een volle agenda? Veel verplichtingen? Geen tijd om aan je eigen doelen te werken? Zeg eens “nee”. Bedenk dat een ja tegen een ander, een nee tegen jezelf is.
  1. Maak tijd vrij.
    Actie ondernemen, zaken verwerken neemt tijd in beslag. Weet dat. Als je vandaag geen tijd hebt, heb je dat morgen en overmorgen ook niet. Volgende week ook niet trouwens. Geloof me. Maak tijd voor jezelf vrij om te doen wat je wilt doen. Blok de afspraak met jezelf in je agenda. En ga hier net zo mee om als dat je een afspraak met je beste vriend hebt.
  1. Relativeer
    Vind je een actie eng? Zie je ertegenop? Leg hem eens tegen je uiteindelijke (grote) doel aan. Waarschijnlijk is de te nemen stap dan ‘peanuts’ vergeleken met waar je naar toe gaat.
  1. Back up
    Zorg voor een back up. Omring je met mensen die je steunen. Of zoek een goeie coach die bij je past. Dit maakt dat je er niet alleen voor staat. Waarom alleen als je het samen kunt doen, toch?

En ‘last but not least’:

  1. Doe mee met het Kick Your Goal programma
    Binnenkort ( 5 maart 2018) wordt het  (GRATIS) ‘Kick Your Goal’ programma via de besloten facebook groep voor vrouwelijke professionals herhaald. De bedoeling is dat je hiermee in belachelijke kleine stappen je doel behaalt. Hoe groot dit doel ook is.

Om deze ‘belachelijke kleine stapjes’ te maken is voorwerk nodig. Hier krijg je hulp bij, ook weer in kleine stappen zodat het voor iedereen te doen is.

6 Weken lang  krijg je elke werkdag 1 kleine vraag of 1 tip waarmee je voor jezelf en jouw eigen doel aan het werk kunt. Na deze weken heb je de eerste stappen gezet en weet je precies wat je verder te doen staat. De BONUS is dat je voor de rest van je leven geleerd hebt hoe je voortaan je doelen plant en haalt. Wil je meedoen? Als jij je nu aanmeldt ben je er zeker nog bij.

Mocht je er ondanks al deze tips en het Kick Your Goal programma niet uitkomen dan ben ik je ook graag persoonlijk tot dienst. Ik werk graag met personen die graag aan de slag gaan voor zichzelf.  Boek hier jouw gratis 30 minuten boost. 

Op jouw SUCCES!

 

De Top 5 -Tips van Eline voor leidinggevenden met een ‘wiebelig’ team

‘Ken je het gezegde, ‘zo de wind waait, waait m’n rokje’?’ Eline kijkt me aan en knikt. Ja die kent ze wel. Ze lacht, want ze realiseert zich dat met deze zin haar hele verhaal is samengevat.

Eline is leidinggevende. Maar iedereen in haar team gaat zijn of haar eigen gang, afspraken worden niet of nauwelijks nagekomen en de onderling sfeer kent behoorlijke ups en downs. En daarnaast hebben ze ook op Eline nogal wat op aan te merken. ‘Ze wiebelen,’ zoals Eline het eerder omschreef, en ook: ‘Ik krijg er weinig vat op.’

Naarmate ons gesprek vordert wordt het duidelijk dat Eline zelf niet stevig in haar schoenen staat. Bang als ze is om haar teamleden voor de schenen te schoppen en met als doel om maar vooral de vrede te bewaren, worden gemaakte afspraken continu veranderd. Zo de wind waait…


Als jij wiebelt, wiebelt jouw team met je mee.
Eline vertelt: Beslissingen nemen gaat haar niet zo goed af. ‘Het team’ wil het altijd anders, en Eline vraagt zich altijd af of ze gelijk hebben. Hierop verandert vaak haar strategie. Deadlines worden regelmatig, en om het minste geringste, opgerekt. Afspraken verzet, gewijzigd of niet nagekomen. Aanspreken op gedrag maakt geen indruk meer, want iedereen weet: vandaag is het zo, maar morgen is het anders. En anders overmorgen wel.

Naarmate ons gesprek vordert wordt het Eline pijnlijk duidelijk. Wie weet het nog? Niet gek dat het team zich gedraagt zoals het doet.


Als je team ‘wiebelt’ is het tijd voor actie!
Het ergste wat je kunt doen is uitstellen dit recht te trekken. Uitstel betekent namelijk dat je genoegen neemt met de huidige situatie. Jouw geloofwaardigheid wordt aangetast. De kracht van het (team)systeem zal zijn werk doen en uiteindelijk ‘wiebelt’ iedereen mee. De (lees: jouw) problemen worden er niet kleiner op. Hoog tijd voor actie dus. En wel nu!


Zorg dat je zelf stevig staat.
Ja, het neemt misschien wat tijd maar het is zeker mogelijk om dit tij te keren. En dat begint bij jezelf. In plaats van eerst naar het team te kijken, is het beter om eerst jezelf en je eigen manier van leiding geven onder de loep te nemen.

Naast mijn tips beschreven in het blog ‘Vinden ze me dan nog wel aardig’ heeft Eline een top 5 gemaakt van de tips die voor haar gewerkt hebben. Ik geef ze graag door. Daarbij alvast één extra tip: Eline heeft een schrift waarin ze alles opgeschreven heeft, zodat ze alles na kan lezen en inspiratie opdoen als het even tegenzit.


De Top 5- Tips van Eline:

1. Weet wie je bent, wat je doet en waarom.
Hoe beter je jezelf kent, des te steviger in je schoenen staat. Neem deze kennis als basis voor jouw eigen handelen. Weet dat je je niet anders hoeft voor te doen dan je bent.

2. Neem je plek als (team)leider in.
Neem het voortouw en heb aandacht voor alle teamleden. Met nadruk op ALLE teamleden. Weet wat hen drijft, wat hun bezighoudt. Stimuleer ieder op zijn of haar eigen passende manier om het beste uit zichzelf te halen.

3. Formuleer jullie gezamenlijke bijdrage aan het succes van de hele organisatie
Geef de medewerker houvast. Waar gaan jullie naar toe? Draag dit duidelijk uit en maak je teamleden medeverantwoordelijk voor het succes. Wat Eline daarbij nog zegt, en wat ik volledig ondersteun is: vier de successen die jullie boeken.

4.Wees duidelijk in je communicatie
Hoe verleidelijk het soms ook is om om de hete brij te draaien, wees ook hier betrouwbaar. Zeker als het om een lastige boodschap gaat. Wees recht en duidelijk in je communicatie, maak duidelijke afspraken en kom erop terug. Altijd! Zie je onacceptabel gedrag, reageer direct. Dit doe je in principe één op één. Zie je gewenst gedrag, reageer direct. Geef dan een compliment, zoveel mogelijk en publiek.

5. Walk your talk
Eline zegt het je al in de vierde tip: wees betrouwbaar. Dat wat je zegt klinkt misschien leuk maar dat wat men ziet heeft meer waarde dan welke opmerking van jou dan ook. Jouw woorden hebben pas betekenis als je ze zelf leeft. Dus neem ook hier het voortouw: laat iedereen zien wat jij van een ander verwacht.

Welke tip kun jij hieraan toevoegen?

Stel dat het je lukt!

Jij bedenkt iets en je krijgt het nog voor elkaar ook.
Hoe doe jij dat toch telkens. Het wordt me de laatste tijd vaak gevraagd.

Het makkelijke antwoord
Deze vraag heeft me aan het denken gezet. Ja hoe doe ik dat eigenlijk. Ik geloof erin dat je alles kunt wat je echt wilt. Ik geloof in de regie in eigen hand nemen. Gewoon doen dus. Maar inderdaad zit het ook ergens anders in. Ik vertel het je hier:

Ja- maar
Als ik me had laten weerhouden door alle ja-maars ( die we allemaal wel kennen), was ik niet ver gekomen. Dan was het bij dromen gebleven. Dromen van het leven dat ik nu leef. Alleen vind ik het persoonlijk veel erger om uit bijv. angst ergens te blijven zitten dan het avontuur aan te gaan en – in het uiterste geval- te ‘mislukken’ zoals men dat dan noemt. Een uitgangspunt die enorm helpt bij het voor elkaar krijgen van datgene wat je echt wilt.

Ik weet dat als je iets wilt, je in actie moet komen.
Dus ben ik altijd het avontuur aangegaan. Dat betekent dat als ik iets echt wil, ik vroeg of laat de beslissing neem ‘het’ te doen. Of te leren.

Zonder altijd direct te weten hoe. Soms zonder direct de beschikking te hebben over de nodige bronnen zoals geld, spullen, een huis, een baan. De nodige kennis.

Maar altijd met het vertrouwen dat het wel goed zou komen. Dat de weg zich wel wijst. Dat dat wat ik nodig heb wel tevoorschijn komt. Want, en dat is mijn overtuiging, als je durft te kiezen voor dat wat je ECHT wilt dan kun je dat ook. Zo werkt het.

Ook dat wat niet ‘goed’ gaat brengt je wat.
Vond ik al die genomen stappen spannend? Tuurlijk! Maar vooral ook leuk. Ging alles van een leien dakje? Nee hoor. Veel wel maar echt niet alles. Naast de hoogste hoogtepunten zijn de diepste dieptepunt me niet onbekend. Maar ook dat wat ‘anders dan gewenst’ ging heeft me toch ook weer veel gebracht. Zonder dat zou ik nu niet zijn waar ik ben. En toevallig is dat wel precies waar ik nu wil zijn.

Ja- en.
Als ik terug kijk denk ik dat het te maken heeft met dit basis vertrouwen dat alles wel weer oplost. Een mindset van overtuiging dat het kan, dat IK het kan.
Zodra je weet wat je echt wilt, de beslissing durft te nemen, vallen alle ja- maars weg en veranderen ze in een Ja- en. Je hoeft niet bang te zijn om te verliezen omdat er niets te verliezen valt.

Voor jouw gemoedsrust: De verlies/winst weegschaal valt zelfs altijd uit naar de kant van de winst. Als je jouw gezonde verstand gebruikt, komt het altijd goed. Ook de zogenoemde ‘mislukkingen’ brengen je verder dan je had kunnen komen zonder deze ervaringen. (En eerlijk is eerlijk, soms is het een zegen dat iets niet lukt.)

Waar kies jij voor?
Het begint dus met een keuze. Een echte. Zonder voorbehoud. Samen met de overtuiging dat het kan. Dat jij het kunt.

Hier is lef voor nodig. Want stel dat het je lukt en je dat krijgt waar je voor gekozen hebt.

Ik wil wel, maar…….
Zolang er nog een ‘maar’ in je zin zit, wil je (nog) niet echt. Is de wens niet groot genoeg om er iets voor te doen. En dat is prima. Wel raad ik je dan aan om je dan af te vragen wiens wens dit uiteindelijk is of was. Die van iemand uit je omgeving of echt van jezelf? En waarom wil je dat dan? Of eerlijker, eigenlijk niet?

Stel dat het je lukt.
Want voor iets wat iemand anders graag voor je ziet. Iets wat je ei-gen-lijk niet wilt, daar zou ik ook niet voor werken als ik jou was. Stel je voor dat dat lukt!

Maar een wens dat helemaal ‘jou’ is, ja daar ga ik ook voor.
En stel je eens voor dat DAT lukt!
Denk je eens in: Wat zou voor jou veranderen?!

– Karen van Hout